جهان در عطش صلح در «روز جهانی صلح»
امروز ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۶، طبق تقویم سازمان ملل، همزمان با «روز جهانی صلح» است؛ روزی برای یادآوری آرزویی که بشر هزاران سال است در سر دارد؛ آرزوی جهانی که در آن، به جای صدای گلوله و انفجار، آهنگ زیبای زندگی در سایه آرامش شنیده شود.
«روز جهانی صلح» در سال ۱۹۸۱ توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد پایهگذاری شد. دو دهه بعد، در سال ۲۰۰۱، مجمع عمومی به اتفاق آرا رای داد تا این روز به عنوان دوره «خشونتپرهیزی و آتشبس» تعیین شود. اما افسوس که در جهان امروز، برخی قدرتها بجای به کار گرفتن قدرت و فناوری برای ترویج صلح و بهبود بخشیدن رفاه و معیشت انسانها، آن را به سلاح های مرگبار در مسیر جنگ افروزی، سطله جویی و یکجانبه گرایی تبدیل کرده و نتیجه آن، شرایطی اسفناکی است که امروز برای مردم منطقه خاورمیانه رقم خورده و برای مردم این منطقه، از «روز جهانی صلح»، تنها یک نام باقی مانده است.
در شرایط کنونی که منطقه خاورمیانه، خلیج فارس و تنگه هرمز به دلیل جنگی که ایالات متحده بصورت یکجانبه و غیرقانی علیه ایران آغاز کرد، بیش از هر زمان دیگر درگیر ناآرامی و خشونت شده و دامنه جنگ در حال گسترش است و حتی امواج ویرانگر اقتصادی این جنگ، سراسر جهان را فراگرفته است، ضرورت افزایش تلاش های جهانی برای ایجاد صلح و احترام و توجه واقعی به روز جهانی صلح بیش از هر زمان دیگر احساس می شود.
در شرایطی که کودکان “مدرسه میناب” در جنوب ایران بدون هیچ گناهی با موشک تاماهاک آمریکایی قتل عام می شوند، زیرساخت های غیرنظامی و حتی خانه ها در ایران هدف حملات جنگنده های آمریکا و اسرائیل قرار می گیرد، مردم غزه و جنوب لبنان هر روز با چراغ سبز آمریکا و باحمایت های تسلیحاتی آمریکا از اسرائیل، جان ارزشمند خود را از دست می دهند، درگیرها میان عربستان و یمن دوباره شعله ور شده و حتی عراق، کویت، قطر، بحرین امارات، سوریه و اردن هم از آتش این جنگ افروزی های آمریکایی-اسرائیلی در امان نمانده اند، فریادها دولت ها و ملت های صلح جو برای تحقق صلح از هر زمان دیگر در گذشته بیشتر شنیده می شود.
در جهان امروز، واژه صلح فقط در “نبود جنگ” معنا نمی شود؛ در جهان امروز که فناوری های نو بیش از هر زمان دیگر پیشرفت کرده اند ، «صلح واقعی» تلفیقی از توسعه، پیشرفت و رفاه مشترک برای ایجاد سونوشت مشترک برای همه انسان های روی زمین است؛ صلح در جهان امروز مگر در سایه پایان دادن به یکجانبه گرایی، بازگشت به مسیر گفت و گو و حرکت در مسیر امنیت جهانی، توسعه جهانی، و حکمرانی جهانی به معنای حقیقی آن محقق نخواهد شد.
در شرایطی که ایالات متحده به عنوان یکی از قدرت های بزرگ جهان بر آتش جنگ می دمد، همزمان جمهوری خلق چین، در سوی دیگر، اعتقاد عمیق به حل مسائل و اختلافات از طریق گفت وگو، ضرورت ترویج چندجانبه گرایی و رقم زدن سرنوشتی مشترک و زیبا برای تمام بشریت دارد و امروز وجود فناوریها، صنایع و سرمایه گذاریهای چین در کشورهای سراسر جهان که در خدمت رفاه مردم قرار گرفته، این واقعیت را به روشنی ثابت کرده است. در شرایطی که ایالات متحده با توسل به زور ، به دنبال چپاول منابع و ثروت های ملت های جهان است، چین با تلاش های بی وقفه برای گسترش همکارای های سازنده و روابط عادلانه بر پایه مناسبات برد-برد با کشورهای مختلف جهان، بدنبال ترویج و گسترش توسعه و رفاه مشترک برای مردم سراسر جهان و ساختن جهانی عاری از جنگ و سرشار از صلح است و نه در شعار، بلکه در عمل الگویی مناسب پیش روی جهان قرار داده که می تواند افقی روشن برای محقق شدن صلح در سراسر جهان ترسیم کند.
امروز، ملت ها بیش از هر زمان دیگر از سازمان ملل، که خود پایه گذار روز جهانی صلح بوده و به عنوان اصلی ترین نهاد بین المللی مسئول برقراری صلح و امنیت در سراسر جهان شناخته می شود، انتظار دارند که نقش موثر خود را از تبدیل کردن «روز جهانی صلح» از صرفا یک شعار زیبا به یک واقعیت ایفا کند و تبدیل به ابزار سیاسی دست برخی قدرتهای جنگ طلب اعضای شورای امنیت نشود.
در روزهای آینده جهان میزبان برگزاری بزرگترین رویداد بین المللی تحت عنوان نشست مجمع عمومی سالانه سازمان ملل با حضور سران و یا مقامات عالی تمام کشورهای جهان خواهد بود. این نشست آزمونی دیگر برای سازمان ملل است تا ثابت کند آیا می تواند به نقش مستقل، غیرسیاسی و سازنده خود در تحقق صلح و امنیت جهانِ جنگ زنده امروز بازگردد یا خیر.
