نگاهی به چرایی شور و شوق جهانی برای بازدید از کارخانههای چینی
خبرگزاری رویترز اخیراً در گزارشی با عنوان «گردش زائران فناوری به چین با داغ شدن رقابت نوآوری جهانی» نوشت که برنامههای پنجروزه با هزینهای تا ۱۵ هزار دلار، با تقاضای زیادی روبهرو هستند؛ تورهای رایگان کارخانه خودروهای برقی شیائومی از طریق قرعهکشی اختصاص داده میشوند و بلیتها حتی تا ۳۰۰ دلار نیز به فروش میرسند. مدیران ارشد سرمایهگذاری و متخصصان فناوری تنها برای بازدید از خطوط تولید کارخانههای هوشمند چین، از نقاط مختلف جهان به این کشور سفر میکنند.
قیمت بالای «بلیت» نشاندهنده ارزش تولید هوشمند چین است. بازارها هرگز برای چیزهای معمولی هزینه اضافی پرداخت نمیکنند. تمایل به صرف هزینههای هنگفت نشان میدهد که روشهای تولید چین، فرصتی برای مشاهده مستقیم و تجربهای غیرقابل جایگزین فراهم میکنند.
در کارخانه خودروهای برقی شیائومی در پکن، هر ۷۶ ثانیه یک خودرو از خط تولید خارج میشود. از زمان افتتاح این کارخانه، بیش از ۲۵۰ هزار بازدید از ۷۰ کشور و منطقه از آن انجام شده است و در مقطعی بیش از ۱۰ هزار نفر برای تنها ۲۰ جایگاه با یکدیگر رقابت میکردند. در پایگاه جیلی در شیآن، میزان اتوماسیون در فرآیندهای اصلی به ۱۰۰ درصد میرسد و هر دقیقه یک خودروی جدید وارد بازار میشود.
در همین حال، نمایش رباتهای انساننما در هانگجو به یکی از برنامههای معمول برای مقامهای خارجی تبدیل شده است. بر اساس دادههای فدراسیون بینالمللی رباتیک، چین در سال ۲۰۲۴، ۲۹۵ هزار ربات صنعتی جدید نصب کرد که بیشتر از مجموع رباتهای نصبشده در سایر نقاط جهان است؛ این رقم در آلمان حدود ۲۷ هزار ربات و در ایالات متحده حدود ۳۴ هزار ربات بود.
واقعیتها نشان میدهند که چین در خط مقدم این انقلاب فناوری قرار دارد. دشواری در تهیه بلیت نیز به روشنی نشاندهنده توجه جهانی به پیشرفت علمی و فناوری چین است.
ماهیت این «رونق تورهای مطالعاتی» فرصت همکاری است، نه روایتی به اصطلاح تهدیدآمیز. برخی این روند را به اضطراب ناشی از «شوک چین ۲.۰» نسبت میدهند، اما این برداشت درستی از هدف واقعی بازدیدکنندگان نیست. تجربههای فراگیر به تدریج به دریچهای مهم برای سرمایهگذاران خارجی تبدیل شدهاند تا چین را بهتر درک کنند و فرصتها را شناسایی کنند. برگزارکنندگان اذعان دارند که حتی شرکتهایی که قصد سرمایهگذاری در چین را ندارند، در سطح جهانی با شرکتهای چینی روبهرو خواهند شد و همین موضوع، بازدید مستقیم را ضروری میکند. یکی از برگزارکنندگان خاطرنشان کرد که تقریباً نیمی از مشتریانش از آسیای جنوب شرقی هستند. از اواخر سال ۲۰۲۵، هیئتهای تجاری اروپایی نیز برای یادگیری از چین به این کشور سفر کردهاند. تعداد بازدیدکنندگان خارجی ورودی به شنجن در سال گذشته ۷۰ درصد افزایش یافت و ورود و خروج اتباع خارجی تا اوایل ماه اوت از ۵ میلیون نفر فراتر رفت.
کارآفرینان بین سیلیکون ولی و شنجن نمونههای اولیه تولید کرده و با زنجیرههای تأمین ارتباط برقرار کردهاند. همانطور که یک مشاور تولید آمریکایی صریحاً بیان کرد، متخصصان خط مقدم کمتر به سیاست اهمیت میدهند: شرکتهای رباتیک آمریکایی همچنان به خرید مقادیر زیادی از قطعات چینی ادامه میدهند. در حالی که تعرفهها و کنترلهای صادراتی افزایش مییابد، سرمایه جهانی با پای خود رأی میدهد.
کسانی که مجذوب این روند شدهاند، تنها به سرمایهگذاران و متخصصان محدود نمیشوند و بازدیدکنندگان خارجی عادی را نیز شامل میشوند. تولید پیشرفته به عنوان راهی دیگر برای تجربه «سفر به چین»، در حال تبدیل شدن به دریچهای جدید برای درک این کشور است.
سالها، برخی رسانههای غربی دو روایت را تداوم بخشیدند: چین به عنوان یک تولیدکننده قراردادی کمهزینه و صنایعی که به خارج از کشور منتقل میشوند. با این حال، چین در سال ۲۰۲۵ میزبان ۳۵.۱۷ میلیون بازدیدکننده خارجی ورودی بود که نسبت به سال قبل ۳۰.۵ درصد افزایش داشت. در تابستان امسال، رزرو تور کارخانه توسط بازدیدکنندگان خارجی بیش از ۹ برابر نسبت به سال گذشته افزایش یافت. بهترین راه برای از بین بردن تعصب، باز کردن درهاست.
تحول چین از «کارخانه جهانی» به «جاذبه جهانی» نتیجه سیاستهای پیشگیرانه است. چین پایگاههای نمایشی ملی گردشگری صنعتی ایجاد کرده است. طی ماه مه، هفت وزارتخانه به طور مشترک اطلاعیهای برای حمایت از گردشگری صنعتی صادر کردند. چین همچنین ورود یکجانبه بدون ویزا را برای ۵۰ کشور اجرا کرده است.
کف کارخانهها دیگر مناطق «ممنوعه ورود» نیستند؛ آنها به مقاصد محبوبی برای ورود به سیستم تولید و فناوری چین تبدیل شدهاند.
یک «بلیت» صرفاً خط تولید را قیمتگذاری نمیکند؛ بلکه نشاندهنده اعتماد واقعی بینالمللی به چشمانداز توسعه چین است. در حالی که برخی کشورها موانعی ایجاد میکنند، رهبران تجارت جهانی قدم به کارخانههای چینی میگذارند. درهای چین همچنان باز است؛ به روی بازدیدکنندگان، یادگیرندگان و همکاریهای عملی.
